TRUSTTECH / BLOG

Kunnen eIDAS 2.0-wallets fysieke identiteitsdocumenten vervangen tegen 2026?

Smartphone displaying a digital ID card beside a worn passport and government card on marble, symbolizing the shift to digital identity.

Vanaf 24 december 2026 moeten EU-lidstaten minimaal één gecertificeerde EUDI-wallet operationeel hebben voor burgers, inwoners en bedrijven, en moeten publieke instanties genotificeerde wallets accepteren als identificatiemiddel voor onlinediensten waarvoor elektronische identificatie vereist is. Voor gereguleerde private partijen in aangewezen sectoren geldt de acceptatieplicht op grond van artikel 5f van de verordening vanaf 24 december 2027, uitsluitend binnen de context waarin sterke gebruikersauthenticatie wettelijk of contractueel vereist is. Of de wallet jouw fysieke ID vervangt, hangt af van de toepassing, de sector en de voortgang van de nationale uitvoering. De onderstaande secties beantwoorden de belangrijkste vragen die organisaties en individuen op dit moment stellen.

Waarvoor kan de EUDI-wallet daadwerkelijk worden gebruikt?

De EUDI-wallet is ontworpen om geverifieerde identiteitsgegevens en digitale attestaties op te slaan, te beheren en te delen in een breed scala aan dagelijkse en professionele situaties. De wallet fungeert als een draagbare, cryptografisch beveiligde container voor attributen en attestaties die via selective disclosure kunnen worden gedeeld. Dat betekent dat je alleen openbaarmaakt wat noodzakelijk is voor een specifieke interactie.

Op basis van de toepassingen die zijn ontwikkeld en getest via de grootschalige pilotprogramma’s van de EU, zijn de volgende scenario’s relevant voor de EUDI-wallet:

  • Mobiel rijbewijs: Jouw rijbewijs digitaal presenteren, zowel online als bij fysieke controles
  • Reisdocumenten: Digital Travel Credentials zijn gepiloteerd binnen het EWC-consortium, maar gebruik bij grens- of luchthavencontrole is nog geen algemeen operationele functionaliteit
  • Receptinwisseling: Geverifieerde receptgegevens verstrekken aan apotheken over EU-grenzen heen, getest binnen het POTENTIAL-consortium
  • Onderwijscredentials: Diploma’s, graden en certificaten aantonen bij sollicitaties of vervolgonderwijs, getest binnen DC4EU
  • Toegang tot sociale zekerheid: Toegang tot uitkeringen en zorgrechten, inclusief de Europese ziekteverzekeringskaart, getest binnen DC4EU
  • Gekwalificeerde elektronische handtekening: Een QES plaatsen via een aangesloten gekwalificeerde vertrouwensdienstverlener, waarmee papieren documenten in veel gevallen overbodig worden
  • Online betalingen: Identiteit verifiëren bij het initiëren van financiële transacties, getest binnen NOBID en EWC
  • Organisatie-identiteit: Aantonen dat je een gemachtigde vertegenwoordiger bent van een bedrijf of instelling, getest binnen het EWC-consortium

Wat de wallet praktisch krachtig maakt, is het principe van herbruikbaarheid. Een persoon die eenmaal is geverifieerd, bijvoorbeeld via zijn bank of overheidsportaal, kan die geverifieerde identiteit hergebruiken voor elke dienst waarmee hij interacteert. Dit vermindert de noodzaak om jezelf telkens opnieuw te bewijzen wanneer je met een nieuwe organisatie in contact treedt. Hergebruik van identiteitsdata voor KYC-doeleinden blijft onderworpen aan AML-regelgeving en sectorale regels, die niet automatisch door de wallet worden ingevuld.

Zijn fysieke identiteitsdocumenten wettelijk vereist onder eIDAS 2.0?

Verordening (EU) 2024/1183, die Verordening (EU) 910/2014 wijzigt, schaft fysieke identiteitsdocumenten niet af. De verordening stelt de EUDI-wallet vast als een wettelijk erkende, hoogbetrouwbare methode voor identiteitsverificatie, maar verplicht niet dat fysieke documenten worden afgeschaft. De wallet is bedoeld als een gelijkwaardig alternatief voor de meeste digitale en een groeiend aantal fysieke interacties.

De verordening legt wel concrete verplichtingen op aan de acceptatiezijde. Publieke instanties zijn verplicht genotificeerde wallets te accepteren als geldige vorm van identiteitsverificatie voor onlinediensten waarvoor elektronische identificatie vereist is, vanaf 24 december 2026. Voor gereguleerde private partijen in aangewezen sectoren, waaronder banken, zorgaanbieders, telecombedrijven en zeer grote onlineplatforms, geldt de acceptatieplicht op grond van artikel 5f vanaf 24 december 2027, en uitsluitend binnen de context waarin sterke gebruikersauthenticatie wettelijk of contractueel vereist is. Voor zeer grote onlineplatforms gelden aanvullende voorwaarden: de verplichting geldt waar het platform gebruikersauthenticatie vereist, op vrijwillig verzoek van de gebruiker en voor de minimaal noodzakelijke gegevens. Micro- en kleine ondernemingen, dat wil zeggen organisaties met minder dan 50 medewerkers en een jaaromzet of balanstotaal van maximaal 10 miljoen euro, zijn van de private acceptatieplicht uitgezonderd.

Voor puur fysieke situaties, zoals grensovergangen of politiecontroles, blijven fysieke documenten voorlopig de standaard in de meeste lidstaten. De ontwikkeling gaat in de richting van grotere digitale gelijkwaardigheid, maar het juridische kader accommodeert beide formaten. Nationale vormvereisten blijven nationaal recht. eIDAS 2.0 bepaalt de rechtskracht van elektronische identificatie, maar regelt niet automatisch of iedere transactie daarmee rechtsgeldig kan worden gesloten.

Wat is het verschil tussen een digitale wallet en een fysiek identiteitsdocument?

Een fysiek identiteitsdocument is een statisch, centraal uitgegeven artefact. Een digitale identiteitswallet is een door de gebruiker beheerde container voor geverifieerde attestaties. Een fysiek paspoort of nationale identiteitskaart bevat vaste gegevens die bij uitgifte zijn gedrukt en opgeslagen op een chip. De EUDI-wallet bevat meerdere attestaties die kunnen worden bijgewerkt, via selective disclosure gedeeld en cryptografisch geverifieerd.

Dit onderscheid heeft directe praktische implicaties. Met een fysiek document geef je het volledige document af en ziet de ontvangende partij alle informatie erop. Met de EUDI-wallet kun je alleen het specifieke attribuut delen dat nodig is. Je kunt bijvoorbeeld bewijzen dat je ouder bent dan 18 zonder jouw geboortedatum, naam of adres te onthullen. Dit model van selective disclosure is een kernontwerpprincipe van het European Digital Identity-raamwerk en is uitgewerkt in de Architecture and Reference Framework (ARF).

Een ander verschil betreft de verificatie. Fysieke documenten zijn afhankelijk van visuele inspectie of chiplezing, waarvoor gespecialiseerde apparatuur en getraind personeel nodig zijn. Bij digitale wallet-attestaties zijn drie afzonderlijke controles relevant: verificatie van de handtekening van de uitgever tegen de relevante nationale trusted list, controle van de intrekkingsstatus via statusinformatie van de uitgever, en verificatie van de wallet unit attestation waarmee wordt vastgesteld dat de presenterende wallet op een gecertificeerde wallet solution draait. Alleen de eerste controle kan volledig offline plaatsvinden. Het is daarom onjuist om walletverificatie te beschrijven als een proces dat volledig zonder contact met externe bronnen kan worden afgerond.

Welke sectoren ondervinden de grootste impact in 2026 en 2027?

De sectoren die het meest direct worden getroffen door de uitrol van de EUDI-wallet zijn financiële dienstverlening, overheid, gezondheidszorg en onderwijs. Dit zijn de domeinen waar identiteitsverificatie het meest frequent, het meest gereguleerd en het kostbaarst is wanneer het inefficiënt wordt uitgevoerd. Publieke instanties moeten de wallet accepteren vanaf 24 december 2026. Voor gereguleerde private partijen in aangewezen sectoren, waaronder banken, zorgaanbieders, telecombedrijven, energiebedrijven, transportbedrijven, drinkwaterbedrijven, postdiensten, aanbieders van digitale infrastructuur, onderwijsinstellingen, sociale zekerheidsdiensten en zeer grote onlineplatforms, geldt de acceptatieplicht op grond van artikel 5f vanaf 24 december 2027. Voor de meeste van deze categorieën geldt de verplichting uitsluitend binnen de context waarin sterke gebruikersauthenticatie wettelijk of contractueel vereist is. Voor zeer grote onlineplatforms gelden de aanvullende voorwaarden van artikel 5f.

Financiële dienstverlening en bankwezen

Banken, verzekeraars en betalingsdienstaanbieders opereren onder gelaagde nalevingsvereisten, waaronder KYC, AML en PSD2. De EUDI-wallet introduceert een nieuw kanaal voor onboarding en herverificatie dat wettelijk erkend is op het hoogste betrouwbaarheidsniveau. Hergebruik van wallet-gebaseerde identiteitsdata voor KYC-doeleinden blijft mede bepaald door AML-regelgeving en sectorale regels. Een relying party in de financiële sector heeft bovendien een zelfstandige AVG-grondslag nodig voor de verwerking van persoonsgegevens. Bij wettelijke KYC-verplichtingen kan een wettelijke verplichting als grondslag relevant zijn. Organisaties die wallet-acceptatie tijdig integreren, kunnen het uitvalpercentage tijdens onboarding verlagen en complianceworkflows stroomlijnen. De financiële dienstverlening heeft veel te winnen bij herbruikbare, wallet-klare identiteitsgegevens, mits de sectorale kaders correct worden toegepast.

Overheid en publieke diensten

Publieke instanties behoren tot de eerste verplichte accepterende partijen onder Verordening (EU) 2024/1183 en moeten de EUDI-wallet accepteren voor digitale overheidsdiensten waarvoor elektronische identificatie vereist is, vanaf 24 december 2026. Dit heeft gevolgen voor belastingaangiften, uitkeringsaanvragen, vergunningsaanvragen en grensoverschrijdende bestuurlijke interacties. De gereedheid van nationale infrastructuren verschilt sterk per lidstaat. Informatie over specifieke nationale implementaties veroudert snel en moet vlak voor publicatie worden geverifieerd. Overheidsorganisaties die deze transitie doormaken, moeten zowel hun technische infrastructuur als hun juridische acceptatiekaders bijwerken.

Gezondheidszorg en farmaceutische industrie

De gezondheidszorgsector kent bijzondere complexiteit omdat identiteitsgegevens samenvallen met gevoelige medische dossiers en grensoverschrijdende behandelingsrechten. De EUDI-wallet maakt geverifieerd receptdelen, toegang tot de Europese ziekteverzekeringskaart en veilige patiëntidentificatie over EU-lidstaten heen mogelijk. Voor gezondheidsgegevens geldt naast een AVG-grondslag onder artikel 6 ook een toepasselijke grond uit artikel 9, lid 2, AVG. Goedkeuring van gegevensdeling in de wallet is niet automatisch toestemming als rechtsgrond onder de AVG. Voor zorgaanbieders en farmaceutische organisaties levert dit zowel een nalevingsverplichting als een kans om de administratieve last in patiëntgerichte processen te verminderen.

Hoe goed zijn EU-lidstaten voorbereid op de deadlines van 2026 en 2027?

De gereedheid van EU-lidstaten varieert aanzienlijk. Sommige landen, met name die in de Noordse en Baltische regio, begonnen met een volwassen nationale eID-infrastructuur en actieve deelname aan grootschalige pilotprogramma’s. Anderen bevinden zich nog in eerdere stadia van technische ontwikkeling en juridische afstemming. Informatie over specifieke nationale walletimplementaties veroudert snel en moet vlak voor publicatie worden geverifieerd.

De vier grootschalige pilots, EWC, POTENTIAL, NOBID en DC4EU, liepen van april 2023 tot 2025 en zijn afgerond. EWC testte Digital Travel Credentials, betalingen en organisatie-identiteit. POTENTIAL richtte zich op overheidsdiensten, het openen van bankrekeningen, SIM-registratie, het mobiele rijbewijs, gekwalificeerde handtekening op afstand en e-recepten. NOBID testte betalingstoepassingen. DC4EU richtte zich op onderwijs en sociale zekerheid. De pilots genereerden praktische inzichten die nu worden verwerkt in nationale uitrolplannen. Een tweede pilotgolf is in 2025 gestart, met onder andere WE BUILD, gericht op business wallets en betalingen, en APTITUDE, gericht op reizen, ticketing, voertuigregistratie en betalingen.

24 december 2026 is de deadline voor notificatie en uitgifte, niet automatisch het moment waarop volledige functionele interoperabiliteit in de hele EU bestaat. Adoptie, integratie en ecosysteemvolwassenheid zullen zich de komende jaren blijven ontwikkelen. Voor organisaties die actief zijn in meerdere EU-markten betekent deze ongelijke gereedheid dat systemen moeten worden gebouwd die tijdens de transitieperiode zowel wallet-gebaseerde als traditionele identiteitsverificatiemethoden kunnen verwerken.

Wat moeten organisaties nu doen om zich voor te bereiden op eIDAS 2.0?

24 december 2026 is het startpunt van een bredere transitie van de identiteitsinfrastructuur. De belangrijkste directe acties zijn het beoordelen van huidige identiteitsverificatieprocessen, het identificeren van waar wallet-acceptatie wettelijk verplicht of operationeel voordelig is, en het starten met technische integratiewerkzaamheden. Elke relying party die walletdata wil opvragen, moet zich bovendien registreren bij de bevoegde nationale autoriteit op grond van CIR (EU) 2025/848 van 6 mei 2025, voordat walletdata kan worden opgevraagd. Bij registratie wordt per intended use vastgelegd welke attributen en attestaties worden opgevraagd. Een verzoek buiten deze geregistreerde scope kan door de wallet worden geweigerd en kan gevolgen hebben voor de registratie.

Hier volgt een praktische reeks stappen om te volgen:

  1. Breng jouw identiteitscontactpunten in kaart: Identificeer elk proces binnen jouw organisatie waarbij identiteitsverificatie, authenticatie of documentondertekening betrokken is. Dit zijn de gebieden waar de EUDI-wallet directe impact zal hebben.
  2. Beoordeel jouw nalevingsverplichtingen: Bepaal of jouw organisatie valt onder een verplichte categorie onder Verordening (EU) 2024/1183. Als publieke instantie geldt de acceptatieplicht vanaf 24 december 2026. Als gereguleerde private partij in een aangewezen sector geldt artikel 5f vanaf 24 december 2027. Controleer ook of de uitzondering voor micro- en kleine ondernemingen van toepassing is, en beoordeel sectorspecifieke regelgeving zoals AML- of KYC-vereisten die samenvallen met het wallet-raamwerk.
  3. Evalueer jouw technische gereedheid: Beoordeel of jouw huidige systemen attestaties in de formaten mdoc of SD-JWT VC kunnen verwerken en kunnen integreren met wallet-gebaseerde stromen via OID4VP. Veel legacy-systemen vereisen updates of middleware om verbinding te maken met de EUDI-wallet-infrastructuur.
  4. Benut de lessen uit de pilots: Bestudeer de uitkomsten van de afgeronde grootschalige EU-pilots. Deze programma’s hebben praktische inzichten opgeleverd over interoperabiliteit, gebruikerservaring en technische standaarden die direct van invloed zijn op implementatiebeslissingen.
  5. Plan voor herbruikbare identiteit: Ontwerp jouw onboarding- en verificatiestromen met herbruikbaarheid in gedachten. Als een klant al elders is geverifieerd, moet jouw systeem die attestatie kunnen accepteren en vertrouwen. Houd daarbij rekening met de grenzen die AML-regelgeving en sectorale regels stellen aan hergebruik van identiteitsdata.
  6. Bouw voor interoperabiliteit: Het EUDI-wallet-ecosysteem omvat meerdere lidstaten en sectoren. Zorg ervoor dat jouw architectuur aansluit op de standaarden van de Architecture and Reference Framework (ARF) en het High Assurance Interoperability Profile (HAIP) om kostbare herzieningen later te voorkomen.

Organisaties die nu handelen, zijn beter gepositioneerd om compliance te vertalen naar operationele efficiëntie, waarbij ze wrijving voor klanten verminderen terwijl ze voldoen aan de verwachtingen van toezichthouders. Verken de implementatieaanpak van TrustTech om te begrijpen hoe je deze stappen vertaalt naar een concreet stappenplan.

Hoe ondersteunt de ID Connector van TrustTech de acceptatie van EUDI-wallets?

De ID Connector van TrustTech is een integratie waarmee relying parties elke gecertificeerde Europese wallet accepteren, ongeacht de lidstaat van uitgifte, voor identificatie, login en gekwalificeerd tekenen. Acceptatie van de EUDI-wallet staat voorop; via dezelfde koppeling lopen ook andere identiteitsmiddelen, zoals nationale eID’s, bank-ID’s en identiteitsdocumenten, binnen en buiten de EU.

De ID Connector voert de volgende technische taken uit:

  • Verificatie tegen trusted lists: De ID Connector verifieert de handtekening van de uitgever van een attestatie tegen de relevante nationale trusted list, conform ETSI TS 119 612 en de EU List of Trusted Lists.
  • Controle van intrekkingsstatus: De ID Connector raadpleegt de statusinformatie van de uitgever om te controleren of een attestatie nog geldig is.
  • Validatie van de wallet unit attestation: De ID Connector verifieert of de presenterende wallet draait op een gecertificeerde wallet solution.
  • Bewaking van de geregistreerde attributenscope: De ID Connector bewaakt dat verzoeken om attributen en attestaties binnen de scope blijven die bij registratie onder CIR (EU) 2025/848 is vastgelegd.
  • Hergebruik van geverifieerde identiteitsdata: De ID Connector ondersteunt stromen waarbij eerder geverifieerde identiteitsdata opnieuw kan worden gebruikt, binnen de grenzen van de toepasselijke regelgeving.
  • Gekwalificeerd tekenen via een aangesloten QTSP: De ID Connector maakt het mogelijk een QES te plaatsen via een aangesloten gekwalificeerde vertrouwensdienstverlener. TrustTech geeft zelf geen QES uit.

De ID Connector is relevant voor financiële dienstverleners die wallet-gebaseerde onboarding willen integreren in KYC-processen, voor overheidsorganisaties die moeten voldoen aan de acceptatieplicht vanaf 24 december 2026, en voor zorgaanbieders en farmaceutische organisaties die veilige patiëntidentificatie en receptverificatie over lidstaten heen willen faciliteren.

Als jouw organisatie wil begrijpen wat Verordening (EU) 2024/1183 betekent voor jouw specifieke situatie en hoe je dat omzet in een concreet actieplan, neem dan contact op met TrustTech om het gesprek te starten.